Een beetje vertrouwen bleek genoeg…

Maandagavond staat de 17-jarige Tim voor mijn deur. Gestuurd door zijn moeder…
Binnengekomen zegt hij: ”Ik vind het maar stom dat ik hier naar toe moet. Mijn ouders zijn bang dat het nog een keer gebeurt, maar ik heb er echt wel van geleerd hoor.”

Een week daarvoor belde zijn moeder. Tim had zijn vriendin een klap gegeven met een blauw oog als gevolg. Zijn ouders waren bang dat dit nog eens zou gebeuren en waren van mening dat Tim hulp nodig had om dit te voorkomen.

En zo zat ik die maandagavond met Tim, die uitgebreid vertelde hoe leuk zijn leven was: grote groep vrienden waarmee hij in de weekenden uitgaat, veel gezelligheid thuis met zijn ouders en broertje, een leuke opleiding en over een paar weken zijn eerste rijles. De vrolijkheid was van zijn gezicht af te lezen. En ja, hij had iets heel stoms gedaan, vond hij zelf ook. Tijdens een ruzie had zijn zich jaloers gedragende vriendin hem vastgegrepen, waarop hij haar uit frustratie van zich afgeduwd had. Zij viel van de hoogslaper af. De val op de grond was beneden te horen en Tims moeder kwam naar boven. “Ik heb er al een week amper van geslapen en gegeten”, zei hij.
Kijkend naar Tim en luisterend naar zijn verhaal kreeg ik het gevoel dat de gebeurtenis hem inderdaad zo heeft aangegrepen dat hij met deze ervaring ‘zijn les al heeft geleerd’.

Als coach heb ik mogen leren naar mijn gevoel te luisteren en heb ik daarbij voldoende technieken in huis om deze te staven. En nog veel belangrijker: met deze technieken kon Tim vooral zelf ervaren dat zijn gevoel het bij het juiste eind had.

Gaandeweg de anderhalf uur durende sessie veranderde de in het begin stuurse Tim in een knul die de verschillende oefeningen steeds leuker begon te vinden. En ook wel een beetje grappig en raar.
Bij wijze van toetje – de finale test voor Tim – zijn wij “in gesprek gegaan” met zijn onbewuste door middel van de spiertesten.
Als het bewuste en onbewuste niet met elkaar in overeenstemming zijn, ontstaat heel kort spierzwakte in het lichaam; bij overeenstemming behoudt het lichaam zijn spiersterkte. Dit kan gemakkelijk worden getest met  de vingers. Vraag iemand bijvoorbeeld zijn overtuiging hardop te zeggen terwijl je de spiertest doet en er zal spierzwakte zijn als zijn onbewuste er niet van overtuigd is. Voor Tim was het zien van de spiersterkte in zijn vingers het bewijs. Hij glunderde ervan.
Ik kon nogmaals niet anders concluderen dat Tim geen hulp nodig had en liet hem dat uiteraard weten.
Toen zijn moeder Tim weer kwam ophalen, vertelde ik – op Tims verzoek – dat ik haar de volgende dag zou bellen om een en ander uit te leggen. Dat bleek echter niet nodig te zijn. Tim had zelf alles al verteld en uitgelegd. Vooral de spiertesten, want dat vond hij toch wel iets heel bijzonders! En gaandeweg zijn uitleg bleek zijn moeder ook een inzicht te hebben gekregen. “Ik mag hem wat meer loslaten en vertrouwen”, vertelde ze me.

Twee weken later kwam ik zijn moeder weer tegen. Het ging erg goed met Tim, vertelde ze. “Mijn man en ik zeiden pas nog tegen elkaar dat we een heel ander kind hebben, zo veranderd als hij is”.
Of dat echt zo is? Die waarheid ligt in het midden. Vertrouwen geven en vertrouwen krijgen, liggen heel dicht bij elkaar. Het lijkt eerder een vicieuze cirkel.
De uitspraak “Vertrouwen moet je verdienen”, hoor ik gelukkig niet zo vaak meer. Ik vind hem wat negatief klinken (eerst zien dan geloven). Maar deze twee mensen verdienden het. Hoe mooi is het dat ze het elkaar nu konden geven en het nu ook van elkaar konden ontvangen?!

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *